مهمترین نکته عملیاتی نشست، تمرکز بر اقدامهای سریعالاثر بود؛ از جمله طرح «مهتاب» که بنا بر اعلام مدیرعامل توانیر با شناسایی ۸۸ هزار انشعاب غیرمجاز و حذف بیش از هزار مگاوات بار اضافی، امکان کاهش بخشی از ناترازی بدون ساخت نیروگاه جدید را نشان میدهد. این یعنی بخشی از بحران، مدیریتی و قابل کنترل در کوتاهمدت است.
در لایه عمیقتر، جمعبندی مدیران پیشین بر یک محور مشترک میچرخد: شکاف بین رشد مصرف و افت سرمایهگذاری، قیمتگذاری سیاسی، و نبود سازوکار جبران فاصله قیمت تمامشده با تعرفه تکلیفی، ریشههای ناترازی را تقویت کرده است. پیشنهادهایی مانند اختصاص ۴ تا ۵ میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی، تدوین نقشه راه ۱۵ ساله و جذابسازی سرمایهگذاری خصوصی، نشان میدهد نسخه عبور پایدار از بحران، «اصلاح ساختاری» است نه اقدامات مقطعی.
هشدارهای سوخت هم جدی بود: کسری گاز (تا ۲۴۰ میلیون مترمکعب در روز) و کمبود حدود ۷ میلیارد لیتر گازوئیل، ریسک خاموشی و هزینههای فنی را بالا میبرد؛ بنابراین تأمین سوخت نیروگاهها در کنار مدیریت مصرف، فوریترین اولویت اجرایی کشور است.
نقطه مثبت نشست از نگاه سدپرس، تصمیم برای تشکیل دبیرخانه دائمی است؛ اگر این دبیرخانه صرفاً تشریفاتی نباشد و خروجی آن به تصمیمات دولت و مجلس وصل شود، میتواند به «وحدت فرماندهی» و شفافسازی واقعیتها در مدیریت برق کمک کند.
